Razlika izmedju Pravoslavlja i Hriscanstva

[John Doe]

'ajde nam navedi koja od titula rimskog pape glasi "zamenik božji" ili koja se može dovesti u vezu sa ovim što tvrdiš.

Vicarius filii dei.

Naravno, ona vise nije u zvanicnoj upotrebi, jer je RKC priznala da je Konstantinova darovnica u kojoj se papa tako oslovljava- falsifikat.

Medjutim u mnogim vatikanskim dokumentime se i sada papa tako titulira i titulitao se tokom 800 godina povremeno.

[Demokrata1993]

'ajde nam navedi koja od titula rimskog pape glasi "zamenik božji" ili koja se može dovesti u vezu sa ovim što tvrdiš.

Vicarius filii dei.
Naravno, ona vise nije u zvanicnoj upotrebi, jer je RKC priznala da je Konstantinova darovnica u kojoj se papa tako oslovljava- falsifikat.
Medjutim u mnogim vatikanskim dokumentime se i sada papa tako titulira i titulitao se tokom 800 godina povremeno.

Evo još nekoliko papinih epiteta:

- Biskup Rima
- Vikar Isusa Krista
- Nasljednik prvaka apostola
- Summus Pontifex, vrhovni poglavar cijele Crkve
- Zapadni patrijarh (papa Benedikt XVI. ne upotrebljava više ovaj naslov)
- Primas Italije
- Nadbiskup i metropolit rimske crkvene pokrajine
- Suveren države Vatikan
- Servus Servorum Dei (Sluga slugu Božjih)

Još par zanimljivosti:

"The earliest extant record of a Protestant writer on this subject and addressing the phrase Vicarius Filii Dei is Andreas Helwig in 1612. In his work Antichristus Romanus he took fifteen titles in Hebrew, Greek, and Latin and computed their numerical equivalents in those languages, arriving at the number 666 mentioned in the Book of Revelation. Out of all these titles, he preferred to single out Vicarius Filii Dei, used in the Donation of Constantine, for the reason that it met "all the conditions which [Cardinal] Bellarmine had thus far demanded." Besides being in Latin, the title was "not offensive or vile," but rather was "honorable to this very one." (The sum works as follows: VICARIVS FILII DEI = 5+1+100+1+5+1+50+1+1+500+1 = 666, where 'U' is taken as 'V').
From Wikipedia, the free encyclopedia"

Mislim da je i gospođa Ružica na jednoj od tema na ovom forumu ponudila slične zanimljivosti.

[John Doe]

Fini spisak, mladi gos'n Demokrato, biće dobar istoričar od Vas jednog dana.

[Caliburn]

'ajde nam navedi koja od titula rimskog pape glasi "zamenik božji" ili koja se može dovesti u vezu sa ovim što tvrdiš.

Vicarius filii dei.

Naravno, ona vise nije u zvanicnoj upotrebi, jer je RKC priznala da je Konstantinova darovnica u kojoj se papa tako oslovljava- falsifikat.

Medjutim u mnogim vatikanskim dokumentime se i sada papa tako titulira i titulitao se tokom 800 godina povremeno.

Vicarius Filii Dei na latinskom znači predstavnik božjeg sina, a ne "zamenik božji".
Dakle, nisi bio u pravu.

Evo još nekoliko papinih epiteta:
- Vikar Isusa Krista

Vikar Isusa Hrista je upravo Vicarius Filii Dei.

[Demokrata1993]

Vicarius Filii Dei na latinskom znači predstavnik božjeg sina, a ne "zamenik božji".
Dakle, nisi bio u pravu.

“Papa zamenik Božiji na zemlji.”
Christopher Marcellus Oration in the Fifth LateranCouncil, Session IV (1512) in Mansi SC, Vol. 32, Col. 761 (Latin)

Kardinal Belarmin kaže:
Sva imena koja Sveto pismo daje Hristu, vrlinom kojom je ustanovljeno da on vlada crkvom, sva ta ista imena primjenjuju se na papu.
Hajde sada me demantujte!?....Ukoliko imate čime.

[Zlatko]

Kardinal Belarmin kaže:

Da li je to taj isti kardinal koji izjavljuje ovakve idiotluke:


“To assert that the earth revolves around the sun is as erroneous as to claim that Jesus was not born of a virgin.”
Cardinal Bellarmine quotes

[Demokrata1993]

Gospodine Caliburn (a i Vama Zlatko se obraćam), možda mislite kako ćete me lako "počistiti" sa polja religije i vere, ali se teško varate. Koristim samo reči samih papa ili drugih duhovnika na visokim hijerarhijskim položajima u Zapadnoj Crkvi za svoje argumente, ne ulazeći u pitanje njihovog "idiotluka". Dakle, papa je papa. I svi mi znamo kako se papa postajalo nakon srednjeg veka, a i na samom kraju istog, i to nije tajna. Brojna podmićivanja, ogromne količine nemorala, ni celibat se ne poštuje, mnogi od papa bili su i neobrazovani, nije se ni disciplina poštovala, a dobro je poznata rigorozna monaška disciplina koju je uspostavio Sv. Benedikt u Zapadnoj Crkvi, zatim Crkva nameće poznati katolički desetak - desetina svih prihoda odlazila je Crkvi (čitajte papi)... Sve to je i dovelo do Reformacije u Nemačkoj, koju predvodi Luter, zatim Reformacije u Nizozemskoj, koju predvodi Žan Kalvin, odvajanja anglikanske Crkve u Engleskoj, za vreme čuvenog kralja Henrija VIII, koji je 1534. godine odvojio angliksnsku Crkvu od katoličke nakon što je izdao Zakon o supermaciji... Zatim kasnije, brojni verski ratovi među hrišćanima, gde prvenstveno mislim na katolike i protestante - setite se samo noći između 23. i 24. avgusta u Parizu. To je čuvena "krvava pariska svadba", ukoliko ste čuli. Ako niste, evo objašnjenja:
Možda Vam je termin Bartolomejska noć bliži. E, pa upravo to je "krvava pariska svadba"... Naime, došlo je do jedne svadbe između katolkinje i jednog hugenota*. To je i bio povod da mase rimokatoličkih verskih fanatika krenu u masovni pokolj nezaštićenih hugenota, a sve pod direktivom Katerine Mediči, majke kralja Francuske - Karla IX. Broj poginulih se tačno ne zna, ali je ostalo zapisano u nekim demografskim spisima da je za samo tu noć ubijeno 3000 hugenota, a ukupan broj, kada se saberu svi meseci te krvave 1752. godine, iznosi preko 70000!!! Naravno, epilog masovnih istrebljivanja morao se nekako završiti. Godine 1598. Nantskim ediktom hugenoti su zvanično priznati u Francuskoj, ali još uvek ne i u Parizu i okolnim teritorijama. Tu netrpeljivost nije prestajala. Nešto kasnije, donet je još jedan dokument koji je ozvaničio slobodu hugenota, a to se desilo 1629. godine Aleskim ediktom.
Međutim, ako verujete da je tu bio kraj svim rušilačkim nabojima rimokatoličkih papa i njihove "moderne inkvizicije" koju su sprovodili brojni jezuiti, a osnovao ih je Ignjacio Lojola u Španiji i poznatiji su i kao Družba Isusova, na lat. Jesus Christi - odatle i ime jezuiti, onda ste pogrešili... Vrlo je verovatno da ti ratovi nisu vođeni zbog same vere, a da ih istorija ipak pamti pod terminom - verski ratovi u Evropi u Novom dobu. Eto koja ironija. Ja mislim da se u velikoj pozadini krije apsolutičnost vladara Nemačke, Švedske, Češke, Francuske... da se prošire, da steknu prevlast, hegemoniju u novom svetu i poretku i da postanu lideri... Evo još jednog dokaza za tako nešto:
Između 1618. godine i 1648. godine vođen je najmasovniji verski rat u istoriji Evrope - Tridesetogodišnji rat u Nemačkoj.
Znimljivo je da je on vođen na prostoru Nemačke i da je logično da to bude obračun nemačkih katolika i nemačkih protestanata, međutim.... Naravno da nije! U rat su se umešali i češki protestanti koji su se okrenuli protiv nemačkog cara, a stali na stranu protestanata u Nemačkoj. U tom sukobu šansu su videle i Švedska i Francuska, te su se i umešale. Godine 1608. nastaje Katolička liga. To je organizacija svih katolika koji su učestvovali u ratu i to je predstavljalo jedan ratni tabor. Godinu dana kasnije sledi odgovor protestanata, koji se udružuju u Protestantsku ligu. Uve u istoriji kada ste imali dva masovno okupljena tabora i veliki povod i netrpeljivost među njima. znajte da je rat došao. Samo je pitanje, ne dana, već časa kada će planuti. Da ne dužim previše priču, rat je završen Vestfalskim mirom 1648. godine i brojnim posledicama - Francuska i Švedska su se proširile, Holandija je tretirana kao međunarodno priznata zemlja, Nemačka je ostala podeljena na oko 300 oblasti i preko 1000 teritorija... I sami znate da je i danas podeljena, da je iz podeljene Nemačke Bizmark napravio vele - silu, da je iz podeljene Nemačke, nakon Drugog rata, nastala najveća evropska država. Strašno je da mi, Srbi, iz takve jedne lekcije ne izvučemo iskustvo koje nam je potrebno kako bi smo napredovali.
Dakle - kao što vidite, jedan opšti haos na Zapadu. Da ne ostane nešto nedorečeno i ovo oko potkupljivanja papske stolice ne bude neosnovana tvrdnja, navodim Vam i jedan od niza primera koje znam:
U svom delu "95 teza", zapravo kritici Zapadne Crkve, Martin Luter, između ostalog navodi i indulgenciju. Evo konkretnog primera - Hoencolern, čuveni nadbiskup, postao je upravo čuven po svojoj metodi oko dolaženja na presto. Postojao je jedan uslov da bi se moglo postati biskup, nadbiskup, kardinal, papa... To su godine života. I ako Hoencolern nije imao dovoljno godina za mesto nadbiskupa, savremenici tvrde, što je i on priznao, da je ponudio 10000 dukata i da je tako i stupio na to visoko mesto. Kasnije, u svom radu, a to se ustalilo svuda na Zapadu, prodavao je oproštajnice, a svi znamo šta je to i koliko je to apsurdno i suprotno stvarnosti... Dakle, samo niz primera političke težnje papa, njihove želje za moći, apsolutičnosti, jednom strahu koji su želeli da uspostave i da njime dominiraju. Da li su uspeli - sami procenite.

''Papa ima vlast da promeni vremena, da ukine zakone i da učini suvišnim sve, čak i Hristove propise.''
(Decretial De Translat, Episcap. Cap.)

U svojoj enciklici, 20. juna 1894, papa Lav XIII je izjavio: "Na ovoj zemlji mi zauzimamo mesto Boga svemogućega."
Pope Leo XIII - Encyclical Letter, "The Reunion of Christendom", dated June 20, 1894, translated in the Great Encyclical Letters of Leo XIII (New York,: Benzinger, 1903, 304.)

Godine 1922. (29. aprila) u vatikanskoj prestonoj dvorani je bilo prisutno mnoštvo kardinala, biskupa, sveštenika, monahinja... Svi su pali na svoja kolena u poštovanju onoga koji je bio pred njima. Sa prestola im se obratio papa Pio XI koji je rekao:
"Vi znate da sam ja Sveti Otac, Božji predstavnik na zemlji, Hristov namjesnik (vikar), što znači, ja sam Bog na zemlji."

"Ja sam sve i nad svim, tako da Bog lično i ja, namesnik Božji, imamo jednu nameru - i ja sam u stanju da činim skoro sve što Bog može da učini. Čime me drugim onda možete smatrati, osim Bogom?"
Papa Nicholas, Decret. Par Distinct 96 Ch. 7 Edit Lugd. 1661., citirano u Ian Pailsey, “Antichrist” str. 54.

[Demokrata1993]

Da li je to taj isti kardinal koji izjavljuje ovakve idiotluke

Od silnog pisanja zaboravih da Vam odgovorim.
Da li Vi mislite na onog iz vremena Galileja ili na onog iz XX veka?

[John Doe]

'ajde nam navedi koja od titula rimskog pape glasi "zamenik božji" ili koja se može dovesti u vezu sa ovim što tvrdiš.

Vicarius filii dei.

Naravno, ona vise nije u zvanicnoj upotrebi, jer je RKC priznala da je Konstantinova darovnica u kojoj se papa tako oslovljava- falsifikat.

Medjutim u mnogim vatikanskim dokumentime se i sada papa tako titulira i titulitao se tokom 800 godina povremeno.

Vicarius Filii Dei na latinskom znači predstavnik božjeg sina, a ne "zamenik božji".
Dakle, nisi bio u pravu.

Bio sam potpunpo u pravu, samo sto Vi ne znate latinski, a mozda i ne razumete sustinu problema.

Vicarius znaci predstavnik, zastupnik, zamenik.

U smislu nekoga ko predstavlja ili zamenjuje nekog drugog.

Kardinal Belarmin kaže:

Da li je to taj isti kardinal koji izjavljuje ovakve idiotluke:


“To assert that the earth revolves around the sun is as erroneous as to claim that Jesus was not born of a virgin.”
Cardinal Bellarmine quotes

Kardinal Bellarmine u Rimokatolickoj crkvi ima status doctor ecclesiae, dakle, jednog od najvaznijih ucitelja Crkve. To ga stavlja u isti rang sa Albertom Velikim, Tomom Akvinskim, sv. Avgustinom.

Sem toga sto je kljucna licnost katolicke protivreformacije.

Njegovo misljenje je zvanicno ucenje Rimokatolicke crkve, i naravno da je relevantno za pitanje o odnosu pape i Boga, odnosno za ucenje RKC o statusu pape.

On, sa druge strane, nije bio naucnik, nego teolog, i samim tim je potpuno beznacajno sta je rekao o heliocentricnosti. Njegovo misljenje o odnosu Boga i pape, kao kao teologa od autoriteta Rimokatolicke crkve je veoma relevantno za raspravu o tome. To ne umanjuje cinjenica da nije nista znao o prirodnim naukama, jer to nije polje na kom je on autoritet, a i ne diskutujemo o tome.

[John Doe]

Gospodine Caliburn (a i Vama Zlatko se obraćam), možda mislite kako ćete me lako "počistiti" sa polja religije i vere, ali se teško varate. Koristim samo reči samih papa ili drugih duhovnika na visokim hijerarhijskim položajima u Zapadnoj Crkvi za svoje argumente, ne ulazeći u pitanje njihovog "idiotluka".

Naravno. Bitno je da li je neko autoritet za oblast o kojoj pricamo, a ne da li je nekad rekao i neku glupost koja je, uostalom, bila u duhu nivoa znanja i shvatanja toga vremena.

Scojevremeno je Bill Gates izjavio kako "Nikad nece biti potrebe za racunarom sa vise od 640 KB memorije", pa to ne umanjuje znacaj, i u pozitivnom i u negativnom smislu njegove kompanije i operativnih sistema.

Iako su i oni, kao sto svi znamo, "puni gluposti".

Međutim, ako verujete da je tu bio kraj svim rušilačkim nabojima rimokatoličkih papa i njihove "moderne inkvizicije" koju su sprovodili brojni jezuiti, a osnovao ih je Ignjacio Lojola u Španiji i poznatiji su i kao Družba Isusova, na lat. Jesus Christi - odatle i ime jezuiti, onda ste pogrešili... Vrlo je verovatno da ti ratovi nisu vođeni zbog same vere, a da ih istorija ipak pamti pod terminom - verski ratovi u Evropi u Novom dobu. Eto koja ironija. Ja mislim da se u velikoj pozadini krije apsolutičnost vladara Nemačke, Švedske, Češke, Francuske... da se prošire, da steknu prevlast, hegemoniju u novom svetu i poretku i da postanu lideri... Evo još jednog dokaza za tako nešto:

Slazem se sa Vama da su prividno "verski" ratovi vodjeni oko itekako ovosvetnovnih ciljeva, Uostalom, Burbonci su ratovali protiv Habzburga, a i jedni i drugi su bili na celu katolickih zemalja, isto kao sto su i neki protestanti u kasnijim fazama rata bili na strani Katolicke lige itd.

Govorim o Tridesetogodisnjem ratu koji ste pomenuli.

I jedna mala ispravka, Isusovacki red se na latinskom zove Societas Iesu, ili Societas Jesu, ne Jesu Christi. Njemu je pripadao i ovde pominjani kardinal Bellarmine.

Između 1618. godine i 1648. godine vođen je najmasovniji verski rat u istoriji Evrope - Tridesetogodišnji rat u Nemačkoj.
Znimljivo je da je on vođen na prostoru Nemačke i da je logično da to bude obračun nemačkih katolika i nemačkih protestanata, međutim.... Naravno da nije! U rat su se umešali i češki protestanti koji su se okrenuli protiv nemačkog cara, a stali na stranu protestanata u Nemačkoj. U tom sukobu šansu su videle i Švedska i Francuska, te su se i umešale. Godine 1608. nastaje Katolička liga. To je organizacija svih katolika koji su učestvovali u ratu i to je predstavljalo jedan ratni tabor. Godinu dana kasnije sledi odgovor protestanata, koji se udružuju u Protestantsku ligu. Uve u istoriji kada ste imali dva masovno okupljena tabora i veliki povod i netrpeljivost među njima. znajte da je rat došao. Samo je pitanje, ne dana, već časa kada će planuti. Da ne dužim previše priču, rat je završen Vestfalskim mirom 1648. godine i brojnim posledicama - Francuska i Švedska su se proširile, Holandija je tretirana kao međunarodno priznata zemlja, Nemačka je ostala podeljena na oko 300 oblasti i preko 1000 teritorija... I sami znate da je i danas podeljena, da je iz podeljene Nemačke Bizmark napravio vele - silu, da je iz podeljene Nemačke, nakon Drugog rata, nastala najveća evropska država. Strašno je da mi, Srbi, iz takve jedne lekcije ne izvučemo iskustvo koje nam je potrebno kako bi smo napredovali.

Mi Srbi ni iz svojih iskustava nismo izvukli neke narocite pouke, a kamoli iz tudjih, cak i da nasi politicari nesto znaju o Tridesetogodisnjem ratu, a ne znaju.

U svojoj enciklici, 20. juna 1894, papa Lav XIII je izjavio: "Na ovoj zemlji mi zauzimamo mesto Boga svemogućega."
Pope Leo XIII - Encyclical Letter, "The Reunion of Christendom", dated June 20, 1894, translated in the Great Encyclical Letters of Leo XIII (New York,: Benzinger, 1903, 304.)

Godine 1922. (29. aprila) u vatikanskoj prestonoj dvorani je bilo prisutno mnoštvo kardinala, biskupa, sveštenika, monahinja... Svi su pali na svoja kolena u poštovanju onoga koji je bio pred njima. Sa prestola im se obratio papa Pio XI koji je rekao:
"Vi znate da sam ja Sveti Otac, Božji predstavnik na zemlji, Hristov namjesnik (vikar), što znači, ja sam Bog na zemlji."

"Ja sam sve i nad svim, tako da Bog lično i ja, namesnik Božji, imamo jednu nameru - i ja sam u stanju da činim skoro sve što Bog može da učini. Čime me drugim onda možete smatrati, osim Bogom?"
Papa Nicholas, Decret. Par Distinct 96 Ch. 7 Edit Lugd. 1661., citirano u Ian Pailsey, “Antichrist” str. 54.

Lepi podaci, svaka cast na iscrpnosti.